Talent Time 25 editie

Lodi van der Weerden vertelt — In de auto. Op de radio hoor ik het begin van "I will always love you". Na al die jaren voel ik het kippenvel weer op mijn armen. Dit nummer heb ik leren kennen doordat Linda MacLannen het in Talent Time heeft gezongen. En hoe! Beter dan het origineel!

Dit overkomt me wel vaker. Ik hoor of zie iets wat ik heb leren kennen en waarderen doordat leerlingen het in Talent Time brachten. Sommigen van die leerlingen hebben het vervolgens ver geschopt.

Marloes van Reijzen die in Jeans staat te spetteren. Linda die in een band jarenlang op de Bühne heeft gestaan. Job Bovenlander die in musicals op de planken staat. Fleur Hendriks die zoveel moois heeft gedaan en nu bijna klaar is met de kleinkunst in Antwerpen. Reinier van Leuken die in musicals speelt. Peter van der Pol die prachtige stukjes pantomime wist op te voeren. Ilse Mulder die ruggelings boven het toneel zweeft na een turnsprong, Eveline van Putten met haar harp. Jan Willem Hoekstra die inmiddels prachtige muziek maakt en aan het hoofd staat van de NME Foundation (Nederlands Musical Ensemble) en DAPA (Dutch Academy of Performing arts).

Techniekboys die de professionele wereld in zijn gegaan: Jeroen Feelders, Sjoerd van der Worm, Maurits Hendriks, Joost Verkaik, Dennis Knies, Remco Wagemakers. En Wouter Klein Heerenbrink, Niels Kanis en Martijn Adegeest van de jongste lichting die nu ook hun professionele steentje in het circuit bijdragen.

Bij Jeans kocht ik een DVD waar Marloes van Reijzen op staat. Op de hoes schreef ze: "Bedankt voor de 8 bij de zangtoets in de eerste", maar eigenlijk moet ik haar bedanken voor de geweldige avonden waarbij ze me kippenvel bezorgde door te zijn wie ze is op het podium van Talent Time.

Voor mij is dat Talent Time. Leerlingen die boven zichzelf uitstijgen op het podium van onze school. Die laten horen wat een geweldige talenten er verstopt zitten in al die leerlingen die dagelijks voor je zitten in de banken. En het familie gevoel. De show maak je samen, je groeit er in de loop van een schooljaar naar toe. Alles past in elkaar, acts, decor, techniek, grime, en de stapel zakdoeken voor de traantjes.

En dan is er Music, al dan niet door een orkest of band gespeeld. Voor altijd verbonden aan Talent Time. Bij het horen van de eerste noten kriebelt het.

Achter de schermen zenuwen, nog even de laatste dingen in orde maken, zit mijn haar goed? Doet de microfoon het al. Doek, licht, zaal, emotie en applaus. Heerlijk. En te snel is de avond voorbij, zijn alle drie de avonden voorbij, en breken we de boel weer af. Op naar een volgend jaar.

In 1987 begonnen we. Rineke van Meeteren en ik wilden een podium maken waarop leerlingen hun talenten konden laten zien. De naam lag voor de hand, Talent Time. Verder was er niet zo veel. We bedachten een concept. Een act voorafgegaan door een presentatie waarin werd verteld wie er kwam en wat hij of zij ging doen. Een modeshow tussendoor. Veel afwisseling.

Techniek? Nauwelijks. Een of twee microfoons, hele primitieve — huiskamer — spotjes. Licht aan of licht uit. Achter in de zaal wat tafels op elkaar waarop de techniek geregeld kon worden. Veel kabels door de zaal. Veel playback acts. Nog geen Music die eerste keer. Maar wel zoveel enthousiasme dat we het nog eens gingen proberen. En zo begon Talent Time.

Rineke stopte en Sylvia Wijnants nam het van haar over. Vooral alle dansacts hadden daar profijt van, want Sylvia was daar goed in. De "moeder van Talent Time" was er ook altijd om te troosten of moed in te spreken.

Toen zij stopte nam Peter van den Berg het over. Deze eigenwijze man, die ik tegenwoordig een van mijn beste vrienden mag noemen, gaf tegengas en bracht eigen ideeën in, en de show voer er wel bij. Ik had dat nodig. Creativiteit alom.

Het orkest gaat meedoen aan de show. Marloes Tack die over haar blokfluitje naar me zit te kijken. Veel te goede violisten die dwars door de repetities kletsen, maar prachtig spelen in de show. Music natuurlijk en steevast wat orkest-werken voor de pauze.

Samen met Peter deden we tijdens een van de lustra van de school "10 jaar Talent Time (Reunion Night)" in het Stadstheater. Wat een belevenis. Werken op een groot toneel met echte techniek.

Ook onze techniek groeide, we kregen een regiebalkonnetje in de aula en goede apparatuur. De kwaliteit van de show sprong omhoog. Plaatjes werden mooier door het betere licht. Geluid werd beter door de betere installatie. En daarmee werden de acts nog sterker.

Frank de Waal heeft een koosnaampje voor me bedacht: Big Spender. Elk jaar weer vraag ik namelijk om uitbreiding van de apparatuur, om nog meer, nog mooier. En ik heb eigenlijk nog nooit nee als antwoord gekregen. Dank voor die facilitering!

Daarna maakten we naast de gewone shows nog drie jaar lang een uitstapje in de vorm van de Interscolaire. Een soort Talent Time in wedstrijdvorm in het stadstheater, waarbij het Stedelijk, het Erasmus en het Alfrink voor de acts zorgden. Een professionele jury mocht beslissen wie de winnaars waren.

Na 5 jaar stopte ook Peter, en nam Frank Verhoeven het over. Hij hield het lang vol. Moest stoppen toen hij naar een andere school ging, maar is zo verknocht aan Talent Time dat hij nog steeds elk jaar meewerkt aan de show in zijn vrije tijd!

Tjaldo Brandenburg, ook een vaste kracht gedurende vele jaren. Foto’s maken, decor op het podium. Vast lid van het team.

Sommige "oude acts" komen terug op school om les te geven. Jill Anthonissen, Jeroen van Es. En dan sinds twee jaar terug van weg geweest: Peter van den Berg weer naast mij in de regie. Heidi Betz neemt het administratieve gedeelte van zijn taak over, zodat hij zich helemaal kan storten op het creatieve proces.

Peter en ik maken samen weer shows. We zijn gaan werken met twee podia in de aula, zodat de afwisseling en de snelheid van de show nog meer toeneemt. Decors zijn vaak eenvoudig, alleen bedoeld om het plaatje te maken op het podium. De presentatie is daardoor niet meer nodig in de vorm waarin het jarenlang een functie had, namelijk zorgen dat de ombouwtijd op het podium gevuld wordt. Het worden een soort entr’actes die maar op een paar momenten in de show te zien zijn.

Elke show beginnen we met een mini reünie. Het opbouwen tijdens het eerste weekend, waarbij veel oude techneuten komen helpen. Lekker rommelen met spots en microfoons, deels om in de goede stemming te komen. Bijpraten, ervaringen uitwisselen. Nieuwe dingen bedenken. Het hoogtepunt van mijn schooljaar staat er weer aan te komen.

En dan dit jaar een maxi reünie. We zijn een show aan het maken die voor iets minder dan de helft uit oude acts gaat bestaan. Mensen die soms al 15 jaar van school af zijn. Een kleine greep uit het enorme bestand van leerlingen die voor mij iets bijzonders zijn geweest in de grote massa van school.

We hebben niet iedereen terug gevraagd. Sommigen die we gevraagd hebben konden door hun huidige werk niet meedoen. Sommigen konden we niet meer vinden. Sommigen zijn we vast vergeten te benaderen. En er zijn in de loop van 24 shows ruim 600 acts geweest, met plek voor een stuk of 8 in deze show. Maar we hebben er een aantal weten te strikken. Soms onder hele bijzondere omstandigheden. De dames van der Lubbe (Judith en Renate) zijn tegen de show allebei hoog zwanger. Maar ze komen! (als er niets geks gebeurd natuurlijk).

We gaan een feestje bouwen. Een mengeling van acts door leerlingen die nu op school zitten, en leerlingen die al lang geen leerling meer zijn. Een organisatie die deels bestaat uit oud leerlingen. Die bijvoorbeeld deze site mogelijk maken. Levende herinneringen.

Twee keer in de aula van school, met twee podia, en als afsluiting een avond in het Stadstheater. Talent Time, al 25 jaar het hoogtepunt van mijn schooljaar.

Dank jullie wel voor al het moois gedurende die jaren!